توضیحات
زایلین
زایلین، زایلن، گزیلول، گزیلل یا گزیلن مایعی خوشبو، بی رنگ و قابل اشتعال می باشد. زایلین یا دی متیل بنزن هر یک از ایزومرهای دی متیل بنزن یا ترکیبی از آن ها می باشد. زایلین دارای فرمول شیمیایی C8H10 می باشد. ایزومرهای زایلین شامل اورتو-زایلین، متا-زایلین و پارا-زایلین می باشد. هر یک از این سه ترکیب دارای یک حلقه بنزن مرکزی با دو گروه متیل هستند که در مواد جایگزین متصل شده اند. در بافت شناسی، زایلن پرکاربردترین عامل پاکسازی است. قبل از رنگ آمیزی، زایلین برای حذف پارافین از لام های خشک شده میکروسکوپ استفاده می شود. پس از رنگ آمیزی، اسلایدهای میکروسکوپ قبل از گذاشتن لامل در زایلین قرار می گیرند.
نکات ایمنی در رابطه با استفاده از زایلین
خطر آتشگیری
• زایلین مایعی قابل اشتعال است.
• بخارات زایلین در دمای کمتر از 17 درجه سانتیگراد می تواند با هوای اتاق مخلوط انفجاری تشکیل دهد. همچنین بخارات زایلین می تواند توسط تخلیه الکتریسیته ساکن مشتعل شود.
نحوه مناسب اطفای حریق
• دی اکسید کربن، پودر مواد شیمیایی خشک، فوم، اسپری یا مه آب. آب ممکن است بی اثر باشد زیرا توانایی خنک کردن و سرد کردن زایلین را تا زیر نقطه اشتعال ندارد.
تماس با چشم
• در مطالعات آزمایشگاهی بر روی حیوانات، زایلین سبب تحریک مختصر چشم شده است. تحریک چشمی در اثر بخارات زایلین و در غلظت های کمتر از 200 ppm می باشد.
• سریعاً چشم های آلوده را به مدت 15 دقیقه با آب ولرم شستشو داده، پلک ها باز نگهداشته شوند. اگر تحریکات چشمی باقی مانده بود به پزشک مراجعه شود.
• نحوه حفاظت: تماس با این مایع سبب تورم جدی پوست و ناراحتی چشم می شود; بنابراین باید از عینک محافظ با قاب دور چشم استفاده شود. در اکثر مواقع محافظ صورت ضروری است.
بلعیدن و خوردن
• در مطالعات انجام شده بر روی حیوانات مشخص شده زایلین سمی بودن خفیفی از راه خوراکی دارد. خوردن مقدار زیادی زایلین مشکلاتی مثل گیجی، حالت تهوع و استفراغ را به همراه دارد.
• هرگز به فردی که بیهوش است چیزی نخورانید. در صورت هوشیاری فرد دهان وی را با آب تمیز شستشو داده و فرد را وادار به استفراغ نکنید. به فرد هوشیار 240 تا 300 میلی لیتر آب بخورانید به پزشک مراجعه شود.
تماس با پوست
• مطالعات نشان داده که در اثر تماس پوست با ایزومرهای زایلین تحریک، قرمزی و سوختگی های حساسی ایجاد می کند. این تاثیرات اغلب پس از گذشت زمانی حدود 1 ساعت بعد از قطع تماس برگشت پذیر می باشد.
• لباس های آلوده را از تن خارج کرده پوست را با آب و صابون شستشو دهید. اگر علائم و نشانه های تحریک آشکار شد به پزشک مراجعه کنید.
• نحوه حفاظت: دستکش، لباس و کفش مقاوم در برابر مواد شیمیایی استفاده شود. دوش و چشم شور ایمنی در محیط های کار با این ماده الزامی است.
تنفس
• تاثیر اساسی استنشاق بخارات زایلین بر روی سیستم اعصاب مرکزی می باشد که علائم آن عبارتند از سردرد، گیجی، تهوع و استفراغ.
• در صورت بروز اتفاق منبع مولد آلودگی و یا فرد را به هوای آزاد برده. در صورت مشکل تنفسی به فرد دستگاه اکسیژن پزشکی وصل کنید و در صورت قطع تنفس به وی تنفس مصنوعی دهید. به پزشک مراجعه شود.
• نحوه حفاظت: در زمان هایی که تهویه محیط مناسب نمی باشد و یا برای کنترل بخارات زایلین در زیر حد استاندارد از سیستم های محافظ دستگاه تنفسی استفاده شود.
بسته بندی و نگهداری زایلین گرید Histology
در محیط خنک، با تهویه مناسب و به دور از نور مستقیم آفتاب، گرما و سایر منابع مشتعل دیگر نگهداری شوند. زایلین قابلیت اشتعال بسیار بالایی دارد و فوق العاده سمی است. اپراتور می باید به کلیه تجهیزات ایمنی فردی مورد نیاز، ایمن باشد. افرادی که با این ماده کار می کنند باید طرز کار ایمن و خطرات با زایلین را آموزش ببینند.
زایلین (گزیلل) در پاتولوژی
اهمیت زایلین (گزیلل) در پاتولوژی: از محلول زایلین (گزیلل) در مراحل مختلف آماده سازی و رنگ آمیزی بافت ها در تکنیک های پاتولوژی استفاده می شود. بیشترین کاربرد زایلین (گزیلل) خارج کردن الکل و برخی از محلول های دیگر از بافت رنگ آمیزی شده و شفاف تر نمودن برش ها جهت مطالعات میکروسکوپی است.
مراحل استفاده از زایلین (گزیلل) در پاتولوژی
با استفاده از تکنیک های مختلف بافت شناسی می توان چهار بافت اصلی انسانی را رنگ آمیزی و مشاهده کرد. این بافت ها که عبارت اند از اپیتلیوم، بافت همبند، بافت عضلانی و بافت عصبی که مشترکاتی دارند، اما پس از رنگ آمیزی از نظر ساختاری بسیار متمایز به نظر می رسند. هر نوع رنگ آمیزی برای برجسته کردن یک ویژگی یا جزء مهم در یک نوع بافت اختصاص دارد.
روش تکنیکی پاتولوژی (هیستوتکنیک) عبارت است از تمام مراحل کاری از ابتدای پذیرش نمونه در آزمایشگاه پاتولوژی تا آمادهسازی لام و بررسی آن در زیر میکروسکوپ که معمولاً شامل هشت مرحله جداگانه است:
فیکساسیون
دکلسیفیکاسیون
نمونه برداری
آبگیری و آغشتگی
قالبگیری
برش با میکروتوم
رنگ آمیزی
مونتاژ لام و لامل
مرحله چهارم که مرحله آب گیری یا آغشته سازی نامیده می شود، خود شامل 12 ظرف است که هر کدام حاوی یک محلول مناسب است. ظروف شماره 9 و 10 حاوی زایلین (گزیلل) است. با توجه به اینکه در مراحل قبلی معمولاً از الکل جهت آبگیری استفاده می شود، زایلین (گزیلل) جهت شفاف سازی بافت و خارج کردن الکل از آن استفاده می شود. (تیتفورد، 2009).
در مرحله هفتم که مرحله رنگ آمیزی است نیز از زایلین (گزیلل) استفاده می گردد. در این رنگ آمیزی، ابتدا ۳ حمام زایلین (گزیلل) موجود است که برای شفاف سازی و از بینبردن پارافین باقیمانده در اطراف بافت ها استفاده می شود. نمونه ها به مدت ۵ دقیقه در هر ظرف گزیلول قرار داده می شود. در انتهای پروسه رنگ آمیزی و جهت شفاف سازی مجدد از دو مرحله یا دو حمام زایلین (گزیلل) استفاده می شود. زمان قرارگیری نمونه ها در زایلین (گزیلل)در حدود 3 الی 5 دقیقه است.
معمولاً زمانی که برای انجام کار از دستگاهی به نام کرایوستات استفاده می شود نیز از محلول زایلین (گزیلل) استفاده می شود. بدین ترتیب که پس از استفاده از محلول های کربنات و ائوزین و متعاقب آن الکل ها، در نهایت برای شفاف تر شدن، نمونه در دو ظرف زایلین (گزیلل) قرار داده شده و برای مونتاژ و تشخیص آماده می شود.
XYLENE HISTOLOGICAL GRADE
• Appearance: clear liquid free from suspended particles
• Colour: APHA 20 max
• Humidity: max 0.05%
• Density at 15 °C: 0.87 kg/l +- 0.005
• Acidity: absent
• Boiling point: 137 °C min
• Dry point: 143 °C max
• Purity (mixture of xylene isomers) aromatic C8: min 98.5%
• Non aromatic contente: max 1.5%
• Benzene: max 100 mg/kg
• Sulfur: max 5 mg/kg
• Acid wash color: max 6
• Copper corrosion: max 1
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.