توضیحات
فرمالین
نام اصلی فرمالین، فرمالدئید و نام علمی آن متانال است. این ماده به شکل گاز بوده و بوی تند و آزار دهنده ای دارد. فرمالدئید گاز محلول در آب است. هنگامی که این ماده با غلظت 37 درصد در آب حل شود، به آن فرمالین می گویند. هنگامی که ترکیبات کربن به صورت ناقص بسوزند، گاز فرمالدئید متصاعد می شود. فرمالدئید گازی با بوی قوی است که در دمای اتاق بی رنگ و با نقطه اشتعال از 122 تا 141 درجه، قابل اشتعال است. این ترکیب طبیعی می تواند به طور خود به خود به پارافورمالدئید پلیمریزه شود. قرار گرفتن در معرض فرمالدئید می تواند اثرات نامطلوبی بر سلامتی انسان داشته باشد. فرمالدئید، با قابلیت حلالیت بالا، وقتی در آب حل می شود، محلول فرمالین شکل می گیرد. با ما همراه باشید تا کاربردهای محلول فرمالین را در بیولوژی و پاتولوژی بررسی کنیم.
فرمالین دارای فرمول شیمیایی CH2O است و در آزمایشگاه های آناتومی و پاتولوژی کاربرد زیادی دارد. از این ماده به عنوان یک فیکساتیو (نگهدارنده) استفاده می شود. زیرا به خوبی بافت ها را پایدار کرده و قیمت پایینی نیز دارد. البته این ماده مقاومت گرمایی پایینی داشته و در دمای محیط نیز به تدریج بخار می شود. بخارات این ماده سمی است. همچنین فرمالین خاصیت ضد عفونی کنندگی نیز دارد.
فرمالدئید یک ماده شیمیایی بسیار سمی است که با استنشاق به خوبی جذب می شود. بخار حاصل از فرمالین با ورود به دستگاه تنفسی باعث تحریک شدید دستگاه تنفسی می گردد و ممکن است باعث سرگیجه یا خفگی شود.
تماس با محلول فرمالدئید ممکن است باعث سوختگی شدید چشم و پوست شود.
اثرات بهداشتی کوتاه مدت در معرض قرار گرفتن در مجاورت فرمالدئید و هنگامی که این ماده در سطح بیش از 0.1 ppm در هوا پخش گردد. در برخی از افراد موجب عوارض جانبی شامل تورم و آبکی شدن چشم می گردد.
احساس سوزش در چشم، بینی و گلو، سرفه، خس خس، حالت تهوع و سوزش پوست در ادامه مجاورت در این ماده خطرناک خواهد گردید.
اما اثرات بالقوه بلند مدت بر سلامت در مطالعات آزمایشگاهی سال 1980 میلادی نشان داد، که قرار گرفتن در معرض فرمالین می تواند باعث ایجاد سرطان بینی در موش ها شود. این یافته این سؤال را ایجاد کرده است که آیا قرار گرفتن در معرض فرمالدئید همچنین می تواند باعث سرطان در انسان هم شود؟
در سال 1987 میلادی، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا، فرمالدهید را به عنوان یک سرطان احتمالی انسانی تحت شرایطی که در معرض غیر عادی یعنی زیاد یا طولانی مدت باشد را اعلام نموده است. از آن زمان، برخی از مطالعات در مورد انسان نشان می دهد كه قرار گرفتن در معرض فرمالدئید با انواع خاصی از سرطان همراه است.
در نهایت آژانس بین المللی تحقیقات سرطان فرمالدئید را به عنوان یک ماده سرطانزای انسانی طبقه بندی می کند.
در سال 2011 میلادی، برنامه ملی سم شناسی (یک برنامه بین سازمانی وزارت بهداشت و خدمات انسانی) در دوازدهمین گزارش خود در مورد ایجاد سرطان انسانی توسط فرمالین ارائه نمود.
فرمالین؛ محلول نگهداری نمونه پاتولوژی
“فرمالین”یا ”فرمالدئید” برای اولین بار به عنوان یک علامت تجاری عمومی در سال 1893 استفاده شد. ساده ترین آلدئید، فرمالدئید است که فرمول CH2O را دارد و از هیدروژن، کربن و اکسیژن تشکیل شده است. در دمای اتاق، فرمالدئید یکی از مواد شیمیایی شناخته شده به عنوان ترکیبات آلی فرار است که تبخیر شده و تبدیل به گاز می شود.
کاربردهای محلول فرمالین برای نمونه پاتولوژی
تثبیت یک فرایند فیزیکی و شیمیایی است که تدریجی و پیچیده است و شامل انتشار فیکساتور در بافت و انواع پدیده های فیزیکی بالقوه و واکنش های شیمیایی است. انتظار می رود که یک تثبیت کننده ایدئال اجزای بافت را سخت کند (برای ایجاد استحکام مکانیکی برای مقاومت در برابر پردازش بافت) و از تجزیه، اضمحلال و اتولیز بافت جلوگیری کند. تا به امروز، هیچ تثبیت کننده ایده آلی یافت نشده است. فرمالین به دلیل راحتی در جابهجایی، دقت بالا و سازگاری فوق العاده، به عنوان یک تثبیت کننده مؤثر و با دامنه کاربرد وسیع در پزشکی، پاتولوژی، هیستولوژی تشخیصی و نیز فعالیت های تحقیقاتی در آزمایشگاه های پاتولوژی در سراسر جهان است.
در پاتولوژی تشخیصی، تثبیت مرحله حیاتی در آماده سازی نمونه های بافتی است. در اثر تثبیت، بافت های بیولوژیکی حفظ می شوند. برای سال های متمادی بافر خنثی فرمالین (NBF) (10%) برای تثبیت بافت در اکثر آزمایشگاه ها بکار گرفته می شود.
تثبیت با فرمالین تقریباً برای انواع نمونه های بافتی و همچنین رسوبات کلسیفیه، استخوان، غضروف و نمونه های سیستم عصبی مناسب است. تثبیت نمونه های بافت شناسی با منشأ انسانی یا حیوانی معمولاً در محلول فرمالین 4 یا 10 درصد انجام می شود.
Formaldehyde solution 38-40%
Minimum titer: 37%
Application:
Universal fixative for histological specimens.
Principle:
The interaction between formaldehyde and functional groups present in tissue macromolecules (proteins and nucleic acids) occurs according to the following scheme:
– formation of methylene glycol: the molecule of formaldehyde in water gives rise to the following equilibrium CH2O + H2O = CH2(OH)2
– The methylene glycol is the chemical species that interacts primarily with the functional groups present in the side chains of the proteins and with acids stabilizing the nuclear structure.
– secondarily formaldehyde form crosslinks between the free amino groups present in the side chains of amino acids
Fixation technique:
1) Dilute 1:10 (1 part of product + 9 parts of deionized water)
2) Volume ratio specimen/fixative 1 : 50
3) Specimen thickness 1 cm max
4) Fixation time at room temperature: for specimens up to 5 mm 5 hours, for greater thickness 1-2 days
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.