۱۰ علت شایع تر خراب شدن رنگ‌آمیزی پاپانیکولا

۱۰ علت خرابی رنگ‌آمیزی پاپانیکولائو و روش رفع آن‌ها

 ۱۰ مشکل رایج تر در رنگ‌آمیزی پاپانیکولا (Papanicolaou stain) و روش رفع آن‌ها

رنگ‌آمیزی پاپانیکولا (Pap stain) یکی از روش‌های مهم رنگ‌آمیزی سیتولوژیک است که برای بررسی مورفولوژی سلول‌ها، به‌ویژه در نمونه‌های سیتولوژی دهانه رحم، استفاده می‌شود. کیفیت نامناسب رنگ‌آمیزی می‌تواند باعث کاهش وضوح هسته‌ها، تغییر رنگ سیتوپلاسم و دشواری در تشخیص سلول‌های طبیعی و غیرطبیعی شود.

 

۱. فیکساسیون نامناسب نمونه (Improper Fixation)

علائم قابل مشاهده:

  • کاهش وضوح جزئیات هسته و کروماتین

  • تغییر شکل سلول‌ها و مرزهای سیتوپلاسمی

  • ظاهر دانه‌دانه یا نامنظم سلول‌ها

  • رنگ‌پذیری غیرطبیعی هسته و سیتوپلاسم

علل احتمالی:

  • تأخیر در فیکساسیون پس از تهیه نمونه

  • خشک شدن نمونه پیش از فیکساسیون

  • استفاده از فیکساتیو نامناسب یا ناسازگار با روش رنگ‌آمیزی

  • ناکافی بودن زمان فیکساسیون یا رعایت نکردن شرایط توصیه‌شده

روش رفع مشکل:

  • لام‌های مناسب رنگ‌آمیزی پاپ را بلافاصله با روش فیکساسیون مرطوب و فیکساتیو توصیه‌شده در پروتکل فیکس کنید.

  • زمان بین تهیه نمونه و فیکساسیون را به حداقل برسانید.

  • کیفیت و شرایط نگهداری فیکساتیو را بررسی کنید.

  • اگر آرتیفکت ناشی از خشک شدن یا تخریب سلولی شدید باشد، رنگ‌آمیزی مجدد معمولاً جزئیات ازدست‌رفته را بازنمی‌گرداند؛ در صورت امکان، نمونه جدید تهیه کنید.

نکته تخصصی: فیکساسیون نامناسب می‌تواند بر تمام مراحل بعدی رنگ‌آمیزی اثر بگذارد. بنابراین، پیش از تغییر زمان هماتوکسیلین یا رنگ‌های سیتوپلاسمی، کیفیت فیکساسیون را بررسی کنید.


۲. آلودگی یا کیفیت نامناسب الکل‌ها (Poor Alcohol Quality)

علائم قابل مشاهده:

  • رنگ‌پذیری نامنظم هسته یا سیتوپلاسم

  • کاهش شفافیت لام پس از رنگ‌آمیزی

  • ایجاد کدورت یا باقی ماندن مواد اضافی در نمونه

  • تغییر کیفیت رنگ‌آمیزی در لام‌های متوالی

علل احتمالی:

  • ورود آب به محلول‌های الکلی

  • آلودگی الکل با رنگ‌ها یا مواد خارجی

  • استفاده طولانی‌مدت از حمام‌های الکلی

  • تبخیر الکل و تغییر ترکیب یا غلظت محلول

روش رفع مشکل:

  • غلظت و کیفیت الکل هر مرحله را مطابق پروتکل بررسی کنید.

  • از انتقال ناخواسته آب یا محلول رنگی به حمام‌های الکلی جلوگیری کنید.

  • در صورت مشاهده آلودگی یا افت عملکرد، الکل را تعویض کنید.

  • ظروف رنگ‌آمیزی را تمیز نگه دارید و برنامه تعویض محلول‌ها را بر اساس حجم کار و معیارهای کنترل کیفیت تنظیم کنید.

نکته تخصصی: ورود آب به مراحل الکلی می‌تواند تعادل حلال‌ها را مختل کند، اما هر نقص رنگ‌آمیزی ناشی از آب نیست. در صورت مشاهده مشکل، ترتیب مراحل، نوع معرف و کیفیت فیکساسیون را نیز بررسی کنید.


۳. زمان نامناسب رنگ‌آمیزی با هماتوکسیلین (Improper Hematoxylin Staining Time)

علائم قابل مشاهده:

  • رنگ‌آمیزی بیش از حد: هسته‌های بسیار تیره و کاهش وضوح جزئیات کروماتین

  • رنگ‌آمیزی ناکافی: هسته‌های کم‌رنگ و کاهش کنتراست هسته‌ای

  • دشواری در تشخیص مرزهای هسته و الگوی کروماتین

  • کاهش کیفیت تفکیک سلول‌های طبیعی و غیرطبیعی

علل احتمالی:

  • کوتاه یا طولانی بودن زمان تماس با هماتوکسیلین

  • افت کیفیت یا تغییر عملکرد محلول

  • تفاوت در فرمولاسیون هماتوکسیلین مورد استفاده

  • تغییرات ناخواسته در برنامه دستگاه رنگ‌آمیزی

روش رفع مشکل:

  • زمان رنگ‌آمیزی را مطابق دستورالعمل معرف تنظیم کنید.

  • کیفیت و شرایط نگهداری هماتوکسیلین را بررسی کنید.

  • رسوبات احتمالی و آلودگی محلول را ارزیابی کنید.

  • نتیجه را با یک لام کنترل مناسب مقایسه کنید و در هر نوبت اصلاح، تا حد امکان تنها یک متغیر را تغییر دهید.

نکته تخصصی: تیرگی هسته فقط به زمان رنگ‌آمیزی وابسته نیست؛ تمایزدهی، آبی‌کردن، نوع هماتوکسیلین و کیفیت نمونه نیز بر نتیجه تأثیر دارند.


۴. تمایزدهی بیش از حد یا ناکافی (Over-differentiation / Under-differentiation)

علائم قابل مشاهده:

  • تمایزدهی بیش از حد: هسته‌های کم‌رنگ، کاهش وضوح کروماتین و افت کنتراست هسته‌ای

  • تمایزدهی ناکافی: هسته‌های بسیار تیره، باقی ماندن رنگ اضافی و کاهش تفکیک جزئیات هسته

  • تفاوت نامطلوب شدت رنگ هسته بین لام‌های مختلف

  • کاهش کیفیت ارزیابی مورفولوژی هسته‌ای

علل احتمالی:

  • زمان نامناسب تماس با محلول تمایزدهنده

  • تغییر غلظت یا ترکیب محلول تمایزدهنده

  • ورود آب یا مواد خارجی به محلول

  • تغییر در کیفیت هماتوکسیلین یا شرایط مراحل قبل

روش رفع مشکل:

  • زمان تماس با محلول تمایزدهنده را مطابق پروتکل اعتبارسنجی‌شده تنظیم کنید.

  • کیفیت، غلظت و وضعیت آلودگی محلول را بررسی کنید.

  • نتیجه را با لام کنترل مناسب مقایسه کنید.

  • اگر مشکل در همه نمونه‌ها تکرار می‌شود، کیفیت معرف‌ها و مراحل مشترک را بررسی کنید.

نکته تخصصی: تمایزدهی باید به‌اندازه‌ای باشد که جزئیات هسته‌ای حفظ شوند و رنگ اضافی کاهش یابد. تغییر زمان تمایزدهی بدون بررسی کیفیت هماتوکسیلین ممکن است مشکل را برطرف نکند.


۵. آبی‌کردن نامناسب هسته‌ها (Improper Bluing)

علائم قابل مشاهده:

  • باقی ماندن ته‌رنگ قرمز یا بنفش در هسته‌ها

  • آبی‌نشدن مناسب هسته پس از هماتوکسیلین

  • کاهش یکنواختی رنگ هسته‌ها

  • تفاوت رنگ هسته بین نمونه‌ها یا سری‌های رنگ‌آمیزی

علل احتمالی:

  • pH نامناسب محلول آبی‌کننده

  • زمان ناکافی یا نامناسب آبی‌کردن

  • کیفیت نامناسب آب یا محلول بافر

  • تغییر در شرایط شست‌وشو یا مراحل قبل از آبی‌کردن

روش رفع مشکل:

  • pH و کیفیت محلول آبی‌کننده را بررسی کنید.

  • زمان تماس با محلول را مطابق دستورالعمل سازنده تنظیم کنید.

  • کیفیت آب یا بافر مورد استفاده را کنترل کنید.

  • در صورت تکرار مشکل، مراحل هماتوکسیلین، تمایزدهی و آبی‌کردن را به‌صورت یک زنجیره بررسی کنید.

نکته تخصصی: آبی‌کردن مرحله‌ای وابسته به شرایط شیمیایی محیط است. افزایش خودسرانه زمان تماس همیشه راه‌حل مناسبی نیست و باید بر اساس نوع هماتوکسیلین و روش مورد استفاده انجام شود.


۶. کیفیت نامناسب رنگ OG-6 (Poor OG-6 Staining Performance)

علائم قابل مشاهده:

  • رنگ‌پذیری ضعیف یا نامناسب نارنجی در سلول‌های مناسب

  • کاهش تمایز رنگی بین جمعیت‌های سلولی

  • تغییر شدت رنگ نارنجی در نمونه‌های مشابه

  • رنگ‌پذیری نامنظم سیتوپلاسم در بخش‌های مختلف لام

علل احتمالی:

  • افت کیفیت یا تغییر ترکیب OG-6

  • آلودگی رنگ با آب یا سایر معرف‌ها

  • نگهداری نامناسب یا تبخیر حلال

  • زمان تماس نامناسب با محلول رنگ

روش رفع مشکل:

  • تاریخ انقضا، شرایط نگهداری و کیفیت محلول OG-6 را بررسی کنید.

  • محلول را از نظر وجود رسوب، تغییر ظاهر یا آلودگی ارزیابی کنید.

  • از ورود آب و معرف‌های دیگر به حمام OG-6 جلوگیری کنید.

  • زمان رنگ‌آمیزی و مراحل الکلی مرتبط را مطابق پروتکل تنظیم کنید.

نکته تخصصی: OG-6 به رنگ‌پذیری نارنجی‌ـ‌زرد برخی سلول‌های مناسب، به‌ویژه سلول‌های سنگفرشی کراتینه‌شده، کمک می‌کند. نبود رنگ نارنجی در تمام سلول‌ها لزوماً نشان‌دهنده خرابی OG-6 نیست؛ نوع و بلوغ سلول نیز اهمیت دارد.


۷. کیفیت نامناسب رنگ EA (Poor EA Staining Performance)

علائم قابل مشاهده:

  • کاهش تمایز رنگی سیتوپلاسم

  • غلبه غیرمنتظره رنگ آبی، سبز یا صورتی

  • تغییر شدت رنگ سیتوپلاسم در نمونه‌های مشابه

  • کاهش وضوح تفاوت‌های سیتوپلاسمی بین سلول‌ها

علل احتمالی:

  • افت کیفیت یا تغییر ترکیب رنگ EA

  • استفاده از نوع EA نامتناسب با پروتکل

  • آلودگی معرف با آب یا سایر محلول‌ها

  • زمان نامناسب تماس با رنگ یا شرایط نامناسب مراحل الکلی

روش رفع مشکل:

  • نوع EA مورد استفاده، مانند EA-36، EA-50 یا EA-65، را با پروتکل تطبیق دهید.

  • کیفیت و شرایط نگهداری محلول را بررسی کنید.

  • از آلودگی حمام رنگ با آب یا سایر معرف‌ها جلوگیری کنید.

  • زمان رنگ‌آمیزی و مراحل الکلی مرتبط را بررسی کرده و نتیجه را با لام کنترل مقایسه کنید.

نکته تخصصی: ترکیب EA و ویژگی‌های سلولی بر رنگ نهایی تأثیر می‌گذارند. پیش از تغییر پروتکل، مطمئن شوید که تغییر رنگ واقعاً فنی است و به بلوغ یا ماهیت سلول‌ها مربوط نمی‌شود.


۸. ورود آب اضافی به مراحل رنگ‌آمیزی (Excess Water Carryover)

علائم قابل مشاهده:

  • رنگ‌پذیری ضعیف یا ناهمگون

  • کاهش شفافیت یا ایجاد کدورت در لام

  • تغییر غیرمنتظره رنگ سیتوپلاسم

  • کاهش تکرارپذیری نتایج بین سری‌های رنگ‌آمیزی

علل احتمالی:

  • انتقال مقدار زیادی آب از مرحله شست‌وشو به حمام الکلی

  • آب‌گیری ناکافی پیش از مراحل شفاف‌سازی

  • تخلیه ناکافی محلول از روی لام هنگام انتقال

  • تعویض نامناسب حمام‌های الکلی یا استفاده از محلول‌های آلوده

روش رفع مشکل:

  • ترتیب مراحل رنگ‌آمیزی و آب‌گیری را مطابق پروتکل بررسی کنید.

  • از انتقال ناخواسته آب به حمام‌های الکلی جلوگیری کنید.

  • در صورت افت عملکرد، کیفیت و ترکیب محلول‌های الکلی را بررسی کنید.

  • مراحل آب‌گیری و شفاف‌سازی را با لام کنترل ارزیابی کنید.

نکته تخصصی: در بسیاری از روش‌های Pap، کنترل آب در مراحل الکلی اهمیت دارد؛ بااین‌حال، برخی پروتکل‌ها مراحل آبی مشخصی دارند. بنابراین، هدف حذف همه تماس‌های آبی نیست، بلکه اجرای صحیح ترتیب و شرایط هر مرحله است.


۹. شفاف‌سازی ناقص یا نامناسب (Improper Clearing)

علائم قابل مشاهده:

  • ظاهر شیری یا کدر لام

  • کاهش شفافیت نمونه زیر میکروسکوپ

  • کاهش وضوح جزئیات سلولی

  • باقی ماندن ظاهر غیرشفاف پس از نصب لامل

علل احتمالی:

  • آب‌گیری ناکامل پیش از شفاف‌سازی

  • کیفیت نامناسب یا آلودگی حلال شفاف‌کننده

  • زمان تماس ناکافی یا نامناسب با حلال

  • ناسازگاری بین حلال شفاف‌کننده و محیط مانتینگ

روش رفع مشکل:

  • کامل بودن مراحل آب‌گیری را بررسی کنید.

  • کیفیت حلال شفاف‌کننده، مانند زایلن یا جایگزین معتبر آن، را ارزیابی کنید.

  • زمان شفاف‌سازی را طبق پروتکل تنظیم کنید.

  • سازگاری حلال با محیط مانتینگ مورد استفاده را بررسی کنید.

نکته تخصصی: کدورت لام می‌تواند از باقی ماندن آب، ناسازگاری محیط مانتینگ یا مشکلات اپتیکی نیز ناشی شود. برای یافتن علت، فقط به مرحله شفاف‌سازی اکتفا نکنید.


۱۰. نصب نامناسب لامل و استفاده از محیط مانتینگ نامناسب (Improper Mounting)

علائم قابل مشاهده:

  • وجود حباب هوا زیر لامل

  • کدورت یا کاهش وضوح تصویر

  • تشکیل لکه یا نواحی غیرشفاف

  • جابه‌جایی یا جدا شدن لامل پس از نصب

علل احتمالی:

  • مقدار نامناسب محیط مانتینگ

  • قرار دادن سریع یا نادرست لامل

  • ناسازگاری محیط مانتینگ با حلال شفاف‌کننده

  • خشک شدن نامناسب یا کیفیت نامطلوب محیط مانتینگ

روش رفع مشکل:

  • از محیط مانتینگ سازگار با حلال و پروتکل استفاده کنید.

  • مقدار مناسبی از محیط مانتینگ به کار ببرید.

  • لامل را آرام و با زاویه مناسب روی نمونه قرار دهید تا احتمال ایجاد حباب کاهش یابد.

  • در صورت کدورت یا اختلال جدی، سازگاری محیط مانتینگ و حلال را بررسی کرده و طبق روش معتبر آزمایشگاه برای اصلاح لام اقدام کنید.

نکته تخصصی: اگر رنگ‌آمیزی مناسب است اما تصویر نهایی وضوح ندارد، علاوه بر مانتینگ، تمیزی عدسی‌های میکروسکوپ و کیفیت اپتیکی سیستم را نیز بررسی کنید.


در اینجا ۱۰ علت شایع خراب شدن رنگ‌آمیزی پاپانیکولا، علائم قابل مشاهده و روش رفع هر مشکل آورده شده است.

ردیفعلت خرابیعلائم قابل مشاهدهروش رفع مشکل
۱فیکساسیون نامناسب نمونهمحو شدن جزئیات هسته، تغییر شکل سلول‌ها، ظاهر خشک‌شده و افزایش رنگ‌پذیری غیرطبیعینمونه را بلافاصله پس از تهیه لام در الکل ۹۵٪ یا فیکساتیو مناسب روش مورد استفاده فیکس کنید. از خشک شدن نمونه در فیکساسیون مرطوب جلوگیری کنید.
۲آلودگی یا کیفیت نامناسب الکلرنگ‌آمیزی نامنظم، کاهش شفافیت و باقی ماندن رنگ‌های ناخواستهالکل‌ها را از نظر آلودگی با آب و مواد دیگر بررسی کنید. در صورت آلودگی، محلول را تعویض کنید و ظروف رنگ‌آمیزی را تمیز نگه دارید.
۳زمان نامناسب رنگ‌آمیزی با هماتوکسیلینرنگ‌پذیری ضعیف هسته در زمان کوتاه یا تیره شدن بیش از حد هسته در زمان طولانیزمان رنگ‌آمیزی را مطابق دستورالعمل سازنده تنظیم کنید و با استفاده از لام کنترل، شدت رنگ هسته را ارزیابی کنید.
۴تمایزدهی بیش از حد یا ناکافی (Differentiation)در تمایزدهی بیش از حد، هسته‌ها کم‌رنگ می‌شوند؛ در تمایزدهی ناکافی، زمینه و هسته‌ها بیش از حد تیره باقی می‌مانند.زمان تماس با محلول تمایزدهنده را تنظیم کنید. در صورت نیاز، غلظت محلول را بررسی کرده و نتیجه را با لام کنترل مقایسه کنید.
۵آبی‌کردن نامناسب هسته‌ها (Bluing)هسته‌ها به رنگ قرمزـبنفش باقی می‌مانند یا رنگ آبی مناسب ندارند.pH و کیفیت محلول آبی‌کننده را بررسی کنید. زمان آبی‌کردن و کیفیت آب یا محلول بافر را مطابق پروتکل تنظیم کنید.
۶کیفیت نامناسب رنگ OG-6سلول‌های سنگفرشی بالغ رنگ نارنجی مطلوب ندارند یا رنگ‌پذیری سیتوپلاسم ضعیف است.تاریخ انقضا، شرایط نگهداری و کیفیت OG-6 را بررسی کنید. آلودگی و میزان آب موجود در محلول را ارزیابی کرده و در صورت لزوم محلول تازه تهیه کنید.
۷کیفیت نامناسب رنگ EA (EA-36، EA-50 یا EA-65)رنگ‌پذیری نامناسب سیتوپلاسم، کاهش تمایز رنگی سلول‌ها یا غالب شدن یک رنگ خاصنوع EA مناسب پروتکل را به کار ببرید. کیفیت محلول، زمان رنگ‌آمیزی و احتمال آلودگی آن را بررسی کنید.
۸وجود آب اضافی در مراحل رنگ‌آمیزیظاهر کدر یا لکه‌دار، رنگ‌پذیری نامنظم و کاهش کیفیت رنگ‌های سیتوپلاسمیانتقال لام بین مراحل الکلی را مطابق پروتکل انجام دهید. از ورود ناخواسته آب به محلول‌های الکلی جلوگیری کنید و خلوص الکل‌ها را کنترل کنید.
۹شفاف‌سازی ناقص یا نامناسب (Clearing)باقی ماندن کدورت، ظاهر شیری لام یا شفافیت ناکافی سلول‌هازمان شفاف‌سازی را مطابق دستورالعمل تنظیم کنید. خلوص و کیفیت زایلن یا جایگزین مناسب آن را بررسی کرده و از آب‌گیری کامل پیش از شفاف‌سازی مطمئن شوید.
۱۰نصب نامناسب لامل و استفاده از محیط مانتینگ نامناسبایجاد حباب، کدورت، لکه، جدا شدن لامل یا کاهش وضوح میکروسکوپیاز محیط مانتینگ سازگار با روش و حلال شفاف‌کننده استفاده کنید. لامل را به‌آرامی قرار دهید و از ورود حباب هوا جلوگیری کنید.

بررسی دقیق‌تر مشکلات شایع رنگ‌آمیزی پاپانیکولا

۱. چرا هسته‌ها بیش از حد تیره می‌شوند؟

علل احتمالی عبارت‌اند از:

  • زمان بیش از حد در مرحله رنگ‌آمیزی با هماتوکسیلین
  • تمایزدهی ناکافی
  • تجمع رسوبات رنگ در محلول یا روی لام

راه‌حل: زمان رنگ‌آمیزی و تمایزدهی را کنترل کنید، رسوبات را بررسی کنید و در صورت لزوم محلول رنگ را تعویض یا طبق دستورالعمل فیلتر کنید.

۲. چرا سیتوپلاسم رنگ مناسب ندارد؟

این مشکل معمولاً به دلایل زیر رخ می‌دهد:

  • کیفیت نامناسب OG-6 یا EA
  • زمان نامناسب تماس با رنگ
  • ورود آب به محلول‌های الکلی
  • فیکساسیون نامناسب نمونه

راه‌حل: کیفیت و خلوص رنگ‌ها را بررسی کنید، از محلول‌های تازه و مناسب استفاده کنید و مراحل آب‌گیری و رنگ‌آمیزی را مطابق پروتکل استاندارد انجام دهید.

۳. علت کدر شدن لام پس از رنگ‌آمیزی چیست؟

کدورت لام ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:

  • آب‌گیری ناقص نمونه
  • شفاف‌سازی ناکافی
  • ناسازگاری محیط مانتینگ با حلال
  • آلودگی زایلن یا جایگزین آن

راه‌حل: آب‌گیری کامل، شفاف‌سازی مناسب و استفاده از محیط مانتینگ سازگار با حلال را بررسی کنید.

۴. چرا روی لام رسوبات رنگ دیده می‌شود؟

رسوبات ممکن است به علت تبخیر محلول، نگهداری نامناسب، آلودگی یا وجود ذرات معلق در رنگ ایجاد شوند.

راه‌حل: محلول را از نظر رسوب بررسی کنید، در صورت تأیید سازگاری با دستورالعمل سازنده آن را فیلتر کنید و ظروف رنگ‌آمیزی را به‌طور منظم تمیز کنید.


نکات کلیدی برای پیشگیری از خرابی رنگ‌آمیزی Pap stain

۱. فیکساسیون سریع و صحیح: از خشک شدن نمونه پیش از فیکساسیون جلوگیری کنید.

۲. کنترل کیفیت معرف‌ها: تاریخ انقضا، شرایط نگهداری، خلوص و احتمال آلودگی محلول‌ها را بررسی کنید.

۳. استانداردسازی زمان‌ها: زمان هر مرحله را ثابت نگه دارید و تغییرات را ثبت کنید.

۴. کنترل ورود آب: آلودگی محلول‌های الکلی با آب می‌تواند تعادل رنگ‌آمیزی را مختل کند.

۵. استفاده از لام کنترل: در صورت مشاهده نتایج غیرعادی، یک لام کنترل مناسب را برای تفکیک مشکلات مربوط به نمونه از مشکلات مربوط به معرف‌ها بررسی کنید.

۶. نگهداری صحیح معرف‌ها: ظروف را طبق توصیه سازنده نگهداری و از تبخیر یا آلودگی آن‌ها جلوگیری کنید.

۷. ثبت نتایج کنترل کیفیت: تغییرات در کیفیت رنگ‌آمیزی، شماره سری ساخت معرف‌ها و اقدامات اصلاحی را مستند کنید.

نکته مهم: زمان دقیق رنگ‌آمیزی، تمایزدهی و آبی‌کردن به نوع هماتوکسیلین، فرمولاسیون OG-6 و EA و روش دستی یا اتوماتیک بستگی دارد؛ بنابراین، برای اصلاح پروتکل باید دستورالعمل سازنده و روش اعتبارسنجی‌شده آزمایشگاه ملاک قرار گیرد.

اگر رنگ‌آمیزی برای تشخیص بالینی نمونه‌های سیتولوژی استفاده می‌شود، پس از هر تغییر اساسی در معرف‌ها یا مراحل کار، کیفیت نتیجه باید با معیارهای کنترل کیفیت آزمایشگاه تأیید شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *