مراحل آماده سازی نمونه بافت در آزمایشگاه پاتولوژی | راهنمای کامل

مراحل آمادهسازی نمونه بافت در آزمایشگاه پاتولوژی؛ از دریافت نمونه تا تهیه لام میکروسکوپی
آمادهسازی نمونه بافت یکی از مهمترین مراحل در آزمایشگاه پاتولوژی است. کیفیت نمونهای که در نهایت زیر میکروسکوپ بررسی میشود، به مجموعهای از مراحل شامل نمونهبرداری، فیکساسیون، پاساژ بافت، قالبگیری پارافینی، برشگیری، رنگآمیزی و تهیه لام وابسته است.
هرگونه خطا یا تأخیر در این مراحل میتواند موجب تغییر ساختار سلولی و بافتی، ایجاد آرتیفکت و در نتیجه دشوار شدن تشخیص پاتولوژیک شود. به همین دلیل، رعایت اصول استاندارد در آمادهسازی بافت اهمیت زیادی دارد.
در این مقاله، مراحل اصلی آمادهسازی نمونه بافت در آزمایشگاه پاتولوژی را بررسی میکنیم.
۱. دریافت و بررسی اولیه نمونه بافت
فرآیند آمادهسازی از زمان دریافت نمونه در آزمایشگاه آغاز میشود. در این مرحله مشخصات بیمار، نوع نمونه، محل نمونهبرداری و اطلاعات مربوط به درخواست آزمایش بررسی و با مشخصات ثبتشده تطبیق داده میشود.
نمونه ممکن است از طریق روشهایی مانند بیوپسی، جراحی یا نمونهبرداریهای تخصصی به آزمایشگاه ارسال شود.
برچسبگذاری صحیح ظروف نمونه یکی از مهمترین نکات در این مرحله است؛ زیرا هرگونه اشتباه در شناسایی نمونه میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
۲. فیکساسیون نمونه
پس از دریافت، نمونه بافت معمولاً در محلول فیکساتیو مناسب قرار میگیرد. هدف از فیکساسیون، حفظ ساختار سلولی و بافتی و جلوگیری از تغییرات تخریبی پس از خارج شدن بافت از بدن است.
فرمالین بافر ۱۰ درصد یکی از رایجترین فیکساتیوها در پاتولوژی روتین است.
مدت زمان فیکساسیون به عواملی مانند نوع و اندازه بافت، نوع آزمایش و روش تشخیصی مورد نظر بستگی دارد. فیکساسیون ناکافی یا بیش از حد میتواند بر کیفیت مراحل بعدی و برخی آزمایشهای تکمیلی تأثیر بگذارد.
۳. نمونهبرداری و برش ماکروسکوپی (Grossing)
در این مرحله، پاتولوژیست یا فرد آموزشدیده نمونه را از نظر ظاهری بررسی میکند. ویژگیهایی مانند اندازه، شکل، رنگ، قوام و وجود ضایعات قابل مشاهده ارزیابی و ثبت میشود.
سپس قسمتهای مناسب بافت برای بررسی میکروسکوپی انتخاب شده و درون کاستهای بافت (Tissue Cassettes) قرار میگیرند.
انتخاب صحیح قسمتهای نمونه در این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بخش انتخابشده باید نماینده مناسب ضایعه مورد بررسی باشد.
۴. پردازش بافت (Tissue Processing)
پس از قرار گرفتن نمونه در کاست، بافت وارد دستگاه Tissue Processor یا فرآیند دستی پردازش بافت میشود.
پردازش بافت معمولاً شامل سه مرحله اصلی است:
آبگیری (Dehydration)
در این مرحله آب موجود در بافت بهتدریج با استفاده از غلظتهای مختلف الکل خارج میشود.
شفافسازی (Clearing)
پس از آبگیری، مادهای مانند زایلن یا جایگزین مناسب آن برای خارج کردن الکل و آمادهسازی بافت برای نفوذ پارافین استفاده میشود.
نفوذ پارافین (Paraffin Infiltration)
در مرحله نهایی، پارافین مذاب وارد فضای بافت میشود و آن را برای قالبگیری و برشگیری آماده میکند.
کیفیت مواد مصرفی، زمانبندی مناسب و تنظیم صحیح دستگاه پردازش بافت تأثیر مستقیمی بر کیفیت نمونه نهایی دارد.
۵. قالبگیری بافت در پارافین (Embedding)
پس از پردازش، نمونه درون قالب حاوی پارافین قرار میگیرد. جهت قرارگیری بافت در این مرحله بسیار مهم است، زیرا باید به گونهای انتخاب شود که سطح مناسبی از بافت در زمان برشگیری ایجاد شود.
پس از سرد شدن پارافین، یک بلوک پارافینی (Paraffin Block) حاوی نمونه بافت تشکیل میشود.
این بلوک امکان برشهای بسیار نازک و یکنواخت از بافت را فراهم میکند.
۶. برشگیری با میکروتوم (Microtomy)
در مرحله بعد، بلوک پارافینی توسط دستگاه میکروتوم برش داده میشود. برشهای بافتی معمولاً در ضخامت چند میکرومتر تهیه میشوند.
کیفیت تیغه میکروتوم، دمای بلوک، سختی پارافین و مهارت تکنسین میتوانند بر کیفیت برش تأثیر بگذارند.
برش مناسب باید تا حد امکان یکنواخت، بدون چینخوردگی و بدون ایجاد آرتیفکت باشد.
۷. انتقال برش روی لام
برشهای بافتی پس از تهیه، روی سطح آب گرم قرار گرفته و سپس به لام میکروسکوپی منتقل میشوند.
لام باید بهدرستی برچسبگذاری شده و در مراحل بعدی برای رنگآمیزی آماده شود. چسبندگی مناسب نمونه به لام نیز اهمیت زیادی دارد.
۸. رنگآمیزی بافت
یکی از متداولترین روشهای رنگآمیزی در آزمایشگاه پاتولوژی، رنگآمیزی هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) است.
در این روش، هماتوکسیلین عمدتاً هسته سلولها را رنگآمیزی میکند و ائوزین بخشهایی از سیتوپلاسم و ماتریکس خارج سلولی را با رنگ متفاوت مشخص میکند.
علاوه بر H&E، بسته به نوع نمونه و سؤال تشخیصی ممکن است از روشهای رنگآمیزی اختصاصی و همچنین ایمونوهیستوشیمی (IHC) استفاده شود.
۹. مونت کردن لام و بررسی میکروسکوپی
پس از رنگآمیزی، لام آماده میشود و در صورت استفاده از روشهای دائمی، با لامل و محیط مانت مناسب پوشانده میشود.
در نهایت، لام آمادهشده توسط پاتولوژیست با استفاده از میکروسکوپ بررسی میشود. در این مرحله، ویژگیهای سلولی و بافتی، تغییرات التهابی، ضایعات، تغییرات نئوپلاستیک و سایر یافتههای مرتبط ارزیابی میشوند.
چرا کیفیت آمادهسازی نمونه بافت اهمیت دارد؟
آمادهسازی صحیح نمونه، پایه و اساس یک بررسی میکروسکوپی باکیفیت است. عواملی مانند:
- انتخاب صحیح نمونه
- فیکساسیون مناسب
- پردازش استاندارد بافت
- کیفیت پارافین
- قالبگیری صحیح
- برش مناسب با میکروتوم
- کیفیت لام و لامل
- رنگآمیزی استاندارد
- جلوگیری از ایجاد آرتیفکت
همگی در کیفیت نهایی اسلاید پاتولوژی نقش دارند.
تجهیزات و مواد مصرفی مورد نیاز برای آمادهسازی بافت
بسته به نوع آزمایشگاه و روش مورد استفاده، تجهیزات و ملزومات مختلفی در فرآیند آمادهسازی نمونه به کار میروند؛ از جمله:
- کاست بافت
- دستگاه پردازش بافت
- دستگاه قالبگیری پارافین
- پارافین بافتشناسی
- میکروتوم
- تیغه میکروتوم
- حمام آب بافت
- لام و لامل میکروسکوپی
- فرمالین بافر
- الکلهای آزمایشگاهی
- زایلن یا مواد جایگزین زایلن
- رنگهای هماتوکسیلین و ائوزین
- محیط مانت
- تجهیزات و ملزومات ایمنی آزمایشگاه
انتخاب مواد مصرفی باکیفیت و سازگار با تجهیزات آزمایشگاه میتواند به کاهش خطا و افزایش کیفیت فرآیند آمادهسازی نمونه کمک کند.
جمعبندی
آمادهسازی نمونه بافت در آزمایشگاه پاتولوژی یک فرآیند چندمرحلهای و حساس است که از دریافت و فیکساسیون نمونه آغاز شده و پس از گروسینگ، پردازش بافت، قالبگیری پارافینی، برشگیری، انتقال روی لام و رنگآمیزی به بررسی میکروسکوپی منتهی میشود.
رعایت اصول استاندارد در هر یک از این مراحل، نقش مهمی در حفظ ساختار بافت و دستیابی به اسلایدهای باکیفیت دارد. به همین دلیل، استفاده از مواد مصرفی استاندارد، تجهیزات مناسب و روشهای کنترلشده برای آزمایشگاههای پاتولوژی اهمیت ویژهای دارد.
سوالات متداول
آمادهسازی نمونه بافت در پاتولوژی شامل چه مراحلی است؟
بهطور کلی این فرآیند شامل دریافت نمونه، فیکساسیون، گروسینگ، پردازش بافت، قالبگیری پارافینی، برشگیری، انتقال برش روی لام، رنگآمیزی و بررسی میکروسکوپی است.
رایجترین رنگآمیزی در پاتولوژی چیست؟
رنگآمیزی H&E یا هماتوکسیلین-ائوزین یکی از رایجترین روشهای رنگآمیزی در هیستوپاتولوژی روتین است.
چرا فیکساسیون بافت اهمیت دارد؟
فیکساسیون مناسب به حفظ ساختار سلولی و بافتی و جلوگیری از تغییرات تخریبی کمک میکند.
تفاوت Tissue Processing و Embedding چیست؟
در Tissue Processing بافت برای نفوذ ماده قالبگیری آماده میشود، در حالی که در Embedding، بافت درون پارافین قرار گرفته و بلوک پارافینی تشکیل میشود.



